CARLOTAOMS wins at 080 Barcelona Fashion

Congratulations to CARLOTAOMS, who showed their collection at FASHIONCLASH Festival 2015.
The young promising brand CARLOTAOMS is the winner of the national prize for the best Emerging Designer at 080 Barcelona Fashion Week. The prize is presented by the Government of Catalonia.

http://www.carlotaoms.com/

All lights on Marlou Breuls

FASHIONCLASH shines lights on designer Marlou Breuls on RTL 4 programme 'Puur Geluk'

For the visitors of Show 5 at this years FASHIONCLASH Festival it was perhaps a strange moment when one more collection, that was not scheduled, came out on the runway. For Marlou Breuls the shock was even bigger, while she thought her surprise was to sit with her mother and boyfriend on the first raw, she was stunned when she saw a model wearing one of her outfits on the runway. And another two models, until the fourth model, the Dutch top model Kim Feenstra came out and walked towards her.
But the surprise did not end here, Marlou was not aware that everything was filmed with hidden camera's for the Dutch RTL4 tv show 'Puur Geluk'.
The aim of the show was to put one promising designer in the spotlight. We choose to put spotlight on Marlou Breuls, talented fashion student at AMFI institute in Amsterdam. She is talented, hardworking and modest and the pleasure is on us to give her the stage.

Here are some behind the scenes images. All images are by Team Peter Stigter

Tabula Rasa - Maastricht Colours You

Tabula Rasa 'Spectrum' performance for Maastricht Colors You

Last weekend, June 20, city of Maastricht had to the honor to host Roze Zaterdag (Pink Saturday). Under the title 'Maastricht Colors You' all over the city festivities and events where organized around the context to celebrate diversity.
For this occasion we presented the Tabula Rasa dance performance at Centre Céramique.
Project Sally Maastricht, FASHIONCLASH and designer Mieke Kockelkorn started a partnership with the aim to provide the awareness and transcend conservative gender roles in our society and a message of freedom. In a range of workshops, transgender youngsters are working with Mieke and Project Sally to create a collection that will be reflected through various dance performances. Tabula Rasa is a gathering of different people who clash dance and fashion with purpose to engage a dialogue with the society.

Project Sally Maastricht organizes Choreographic Residencies Maastricht, and for Tabula Rasa they invited promising Franch choreographer Martin Harriague to develop a performance based on the FASHIONCLASH Festival 2015 theme of gender and the festival's campaign. The first presentation took place during FASHIONCLASH Festival 2015. The aim is to develop the project further and to invite more choreographer, designers and dancers to engage with the project.

For the first presentation of Tabula Rasa, Martin Harriague developed a striking contemporary dance performance 'Spectrum'. Mieke Kockelkorn designed the costumes and dancers Patrizio Bucci and Morgane Michel brought the performance to live.

http://www.projectsally.nl
http://www.martinharriague.com
http://www.miekekockelkorn.nl

all images are courtesy of FASHIONCLASH

Ebby Port at FASHIONCLASH Festival 2015

Meet Ebby Port, one of our talented local designers at FASHIONCLASH Festival.
Ebby Port is born in Tilburg but moved to Geleen (Limburg) where she feels more like home.
After studying in Rotterdam and Brussels Ebby decided to live in the area that makes her the happiest.
So now she shares a studio in Sittard with a close friend, Alexander Claessen. Ebby has been designing clothes since 10 years now, since she had her first sewing class.

How would you describe your work ? 
For me my work is always about freedom in a way, or/and a reflection of the time we live in. I get inspired by various aspects of life. But it is always very personal. It is about emotions, what I see around me and the world turing around. I use silkscreen printing technique to develope my fabrics. For me this is a way to express my thought and I enjoy to use this very physical technique. It feels like sculpting in a way.
Have you presented your work before?
I have shown at FASHIONCLASH Festival already too times now.

What do you aspire to be?
I aspire to be a good person and to help others.

What is your most name worthy achievement up to now in relation to fashion ?
My most worthy achievement in relation to fashion is spread out in different moments, it is the time I see someone wearing my design with love and that for a moment I forget it is my design. Another moment is when I take off the silkscreen window of the fabric right after printing and the color combination suprises me. Another worthy achievement is our beautiful studio, everytime, if it is in the morning or at night I feel so happy and grateful to be there.

HANA FRISONSOVA at FASHIONCLASH Festival 2015

Hana Frisonsova is a fashion designer and visual merchandiser who come from nord of the Czech Republic and now based in Prague.  She has been designing for about 5 years. This year, with her amazing new collection, she has participated at fashion shows of FASHIONCLASH Festival 2015.

Q & A with designer Hana Frisonsova:

How would you describe your work? Have you shown your collections before, if so, where?
I'm focused on the use of traditional techniques with a congtemporary conception like crocheting, macramé, tie-dye, patchwork. I combine expressive pieces with wearable clothes. Each collection is a mix of tradition with futurism, individuality and self-expression. I presented my work for example at Shooting Fashion Stars in Prague, FASHIONCLASH Maastricht or International Fashion Showcase in London. I was awarded the Erste Bank Fashion Award in Vienna and this year I was nominated for Fashion Designer of the Year at CZECH GRAND DESIGN 2014.

Een ode aan mannen met lang haar

Jared Leto, ©Getty Images

#6 Modemuze x FASHIONCLASH blogpost

door Japke van Uffelen MA student Museumstudies 

Ieder mens heeft het: haar. De een (ietsje) meer dan de ander, afhankelijk van zowel biologische als culturele factoren. Van nature heeft de een krullend haar, de ander overbeharing op armen en benen en weer een ander kan maar geen baard laten groeien. 

Door deze biologische kenmerken te vervormen wordt de verschijningsvorm van het haar maatschappelijk aanvaardbaar gemaakt. Per cultuur, tijd en sekse verschillen de normen en functies van deze verschijningsvorm. Net zoals kleding geeft haar vorm aan de eigen identiteit. Het lichaam wordt daarbij niet als een vaststaand gegeven gezien waarbij genetisch is bepaald hoe iemand eruitziet, maar als een project dat getransformeerd kan worden. Doordat haar een van de eerste fysieke kenmerken is die wordt gezien als we naar elkaar kijken, roept het direct een reactie of oordeel op. [1]

Mooi(e) man

Pruik van Egbert de Vrij Temminck, burgemeester van Amsterdam, 

1780-1799, Amsterdam Museum

#6 Modemuze x FASHIONCLASH blogpost

door Ninke Bloemberg, conservator mode en kostuums Centraal Museum Utrecht 

Eeuwenlang hebben mannen het schoonheidsideaal voor vrouwen bepaald: stevige ronde bosten, blanke huid of een strak ingeregen taille. Sinds het begin van de twintigste eeuw lijkt de man een koekje van eigen deeg te krijgen. De uberseksueel en metroman zijn al een aantal jaar passe, ook voor de menaissanceman [1] (hipster) lijkt het tij te keren. “Deze man houdt van mannelijk, een pak mag, maar zijn mannelijkheid is vooral te zien aan zijn beharing: de baard. Menaissance verwijst natuurlijk naar het renaissancetijdperk en betekent letterlijk wedergeboorte, en de mannenmode-industrie profiteert hiervan.” Zo signaleerde Georgette Koning vorig jaar. Deze zomer lijken de heren voor een “beardstache” te kiezen, aldus de Business Insider van 9 juni jl. [2] Een klein baardje en vooral: een snor. Hoe dan ook, baarden komen en snorren gaan. Feit lijkt wel dat de moderne man tegenwoordig goed verzorgd voor de dag moet komen.

Mannelijke ijdelheid is echter niet alleen iets van deze tijd. Schrijver Justus van Effen levert in zijn maatschappij kritische tijdschrift De Hollandse Spectator regelmatig commentaar op de achttiende-eeuwse samenleving. Zo meldt hij op 10 december 1733 dat een aantal modieuze mannen in hun sociëteit een ‘magnifiek nooteboom’ meubel dat dienstdoet als kaptafel. Daarop liggen ‘ontelbare’ kammen van verschillende grootte, staan maar liefst twaalf potjes met haarverzorgingsproducten, bevinden zich sierlijke poederdozen – voor de pruiken – en bovendien potjes ‘om de lippen, zelfs in de schraalste noorde wint, zagt en blozend te houden.’ [3]

Portret van een lid van de familie Van der Mersch, 
Cornelis Troost, 1736, Rijksmuseum

Soms hadden de heren – aldus Van Effen – producten die ‘aan de meeste Dames […] nog onbekend’ waren. Van Effen steekt hier duidelijk de draak met de overvloedige Soms hadden de heren – aldus Van Effen – producten die ‘aan de meeste Dames […] nog onbekend’ waren. Van Effen steekt hier duidelijk de draak met de overvloedige verzorgingsproducten voor sommige mannen uit zijn tijd. De man besteedde in de achttiende eeuw dan ook de nodige aandacht aan zijn uiterlijk. In het etiquetteboek uit 1735 van C. Van Laar is bijvoorbeeld te lezen dat ‘men alle deelen van ons Lighaam netjes en proper houdt, zonder nogtans van die Vrouwelyke middelen daartoe te gebruiken.’ Begaven de heren zich echter teveel op het terrein van de dames, dan werden ‘zyne verwyfde manieren’ als ‘ongemanierdheid’ gezien. [4] Bovendien heeft lichaamsbeharing nut: ‘Het haair schijnt den mannen […] achtbaarheid te gegeeven’. De baard groeit niet voor de rijpheid en is ‘derhalven een zeker teken van mannelijke sterkte.’ [5] Mocht het haar – met name op het hoofd – niet willen groeien, dan waren er verschillende middelen om dit te verbeteren. In 1778 verscheen postuum een zeer veelzijdig receptenboek van de hand van de arts, pastoor, landbouwkundige Noël Chomel. Hierin zijn veel recepten te vinden en een belangrijk deel van het werk gaat over de vraag hoe men gezond kan blijven (al hoop ik dat de lezer deze destijds niet te serieus heeft genomen, want echt gezond komt het niet over). Naast kookrecepten zijn er ook tips ‘om het haair te doen groeien’: ‘Neemt bijen, droogt ze in een pot, maakt ze dan tot een poeder, en strooit het op de kaale of hairlooze plaatzen. Of mengt het poeder met olie of pomade, en bestrijkt er de haairlooze plaatzen en haairen mede.’ [6] Magnifiek! En anders waren er altijd nog de pruiken. Soms zelfs van vrouwelijk haar gemaakt (of van paarden- of kamelenhaar), dat deerde blijkbaar niet…

Aandacht voor het uiterlijk en gebruik van allerlei verzorgingsproducten voor mannen is dus niets nieuws. De hedendaagse man kan met de vele producten die verkrijgbaar zijn momenteel zijn voorkomen op vele manieren benadrukken – zolang er maar een mannelijk element aanwezig blijft. De producten stralen daarom met hun sobere vormgeving stoerheid en rationaliteit uit. Deze zomer kan de Moustache guard van Maison Martin Margiela voor Droog Design in ieder geval uit de kast gehaald worden, zodat de getrimde man met een gerust hart van zijn espresso macchiato kan genieten.

Dit artikel verscheen eerder in de magalogue bij de tentoonstelling Fashion DNA van het Rijksmuseum. Voor dit blog is het herschreven en geactualiseerd.

Droog Design (promotor), Maison Martin Margiela (ontwerper), Moustache guard, 2010, Centraal Museum Utrecht 

Modemuze verbindt op een online platform de mode- en kostuumcollecties van zeven Nederlandse musea met verhalen van mode- en kostuumliefhebbers als een bron van inspiratie voor een breed publiek. In samenwerking met FASHIONCLASH festival komt Modemuze de hele maand juni met een serie blogs rondom het thema van dit jaar: ‘Gender’. Neem voor een overzicht van alle blogs een kijkje op: http://modemuze.nl/zoeken?trefwoord=FASHIONCLASH%20en%20Modemuze/

Noten:
[1]. M. Noel Chomel, Algemeen Huishoudelijk-, Natuur-, Zedekundig- en Konstwoordenboek…, Tweede Deel, tweede & vermeerderde druk, Leiden 1778, p. 974.
[2]. C. Van Laar, Het groot ceremonie-boek der beschaafde zeeden, welleevendheid, ceremonieel en welvoegende hoffelijkheden… voorgesteld in verscheidene redenwisselingen, 1735.
[3]. M. Noel Chomel, Algemeen Huishoudelijk-, Natuur-, Zedekundig- en Konstwoordenboek…, Tweede Deel, tweede & vermeerderde druk, Leiden 1778, p. 973.
[4]. http://www.independentfashiondaily.com/12239/weg-met-die-menaissance-man/, 21.04.2014.
[5]. http://www.businessinsider.com/what-is-a-beardstache-2015-6, 9.06.2015.
[6]. Justus van Effen, De Hollandse Spectator, 10.12.1733.

Wie heeft de broek aan?

Marlène Dietrich op de filmset van Morocco, 1930.

#5 Modemuze x FASHIONCLASH blogpost

Wie heeft de broek aan?

door Catherine Regout

De rok lijkt nog geen algemeen geaccepteerd kledingstuk voor mannen. In de blog Man-skirt van Rick van Os wordt beschreven dat de mannenrok door een aantal ontwerpers wordt gebruikt om de scheiding tussen typische mannen- en vrouwenkleding te verleggen, maar dat de rok (tot nu toe) voornamelijk vrouwelijke associaties oproept. Bij de van oorsprong mannelijke broek is echter het omgekeerde aan de orde: voor vrouwen is de broek een volkomen geaccepteerd kledingstuk geworden. Er bestaan vrouwelijke broeken voor elke gelegenheid, van praktisch en comfortabel tot Le Smoking en de Power Suit. De broek is echter niet altijd een voor vrouwen geaccepteerde kledingkeuze geweest.

‘When the woman wears the trousers’
Aan het einde van de 19de en het begin van de 20ste eeuw namen vrouwen steeds vaker deel aan sportactiviteiten waarbij het dragen van een lange rok onpraktisch was. Er werd gezocht naar alternatieven. Een broek was echter nog ‘onfatsoenlijk’, zoals Sjouk Hoitsma aangeeft in de blog met gelijknamige titel. De eerste feministische golf, waarbij vrouwen opkwamen voor meer gelijkheid met de man, vond in dezelfde periode plaats. De voor die tijd geëmancipeerde vrouwen namen afscheid van het ongemakkelijke korset, verruilde hun lange haar voor het model van een korte bob en kleedde zich in zogenaamde Garçonne-stijl. Deze stijl werd populair bij vrouwen na de Eerste Wereldoorlog en richtte zich in de kleding op het vervagen van het onderscheid tussen seksen. Vrouwen gingen broeken dragen, wat voorheen alleen tot het ‘territorium’ van de man behoorde, alhoewel deze broeken vooralsnog alleen in huis of op het strand werden gedragen. ( A. Fukai, Fashion. A History from the 18th to the 20th Century. Volume II: 20th Century, Kyoto 2002 (p.432) )

Strandpyjama van Maison de Bonneterie,
bestaande uit een lange broek van donkerblauwe wol en top van ongebleekt linnen met donkerblauwe noppenprint,
circa 1935, collectie Gemeentemuseum Den Haag.

‘When the woman wears the trousers’
Amerikaanse Vogue, 8-6-1929, p.91

In het artikel ‘When the woman wears the trousers’, in Amerikaanse Vogue van 8 juni 1929, worden verschillende outfits getoond en beschreven waarbij het zowel praktisch als modieus is om als vrouw een broek te dragen. (Amerikaanse Vogue, 8-6-1929, p.91). In de collectie van het Gemeentemuseum Den Haag is een strandpyjama met lange broek opgenomen die overeenkomsten heeft met een afgebeelde strandpyjama van het artikel in Vogue.

Hollywoodfilms werden in de jaren 1930 internationaal getoond en hadden een grote aantrekkingskracht, waardoor actrices, zoals Marlène Dietrich, door vele vrouwen als voorbeeld werden gezien. Naast bekende modetijdschriften, zoals Vogue, hadden Hollywood actrices invloed op de heersende mode. Toen Marlène Dietrich zich voor de film Morocco (1930) in een mannenpak hulde en liet zien dat ze ondanks deze masculiene kledingstijl, en met behulp van make-up, nog steeds vrouwelijk kon zijn, werd de broek voor vrouwen een geaccepteerdere kledingkeuze. In 1963 presenteerde André Courrèges een avondensemble met broek voor vrouwen en in 1966 voegde Yves Saint Laurent daar Le Smoking aan toe. Ze doorbraken het taboe op broeken voor vrouwen binnen haute couture en creëerden een vrouwelijke broek geschikt voor feestelijke gelegenheden. (A. Fukai, 2002, pp.448,488)

De Power Suit als uiting van macht en emancipatie
In verschillende literatuur wordt de link tussen het ‘mannenpak’ en (uitstraling van) macht gelegd. (Onder meer: D. Crane, Fashion and its social agendas : class, gender, and identity in clothing, Chicago 2000, F. Davis, Fashion, culture, and identity, Chicago 1994 en A. Fukai, Fashion. A History from the 18th to the 20th Century. Volume II: 20th Century, Kyoto 2002) De broek zou, net als brede schouders, een uiting van mannelijke autoriteit zijn. Toen Margaret Thatcher in 1979 de eerste vrouwelijke Prime Minister van Engeland werd, kwam de strijd voor gelijkheid van man en vrouw ook op de werkvloer internationaal onder de aandacht. In de jaren tachtig kwam de Power Suit op en werd voornamelijk gedragen door werkende vrouwen. Dit ensemble, bestaande uit een blazer, in de jaren 1980 vaak met grote schoudervullingen, blouse en broek, is afgeleid van het mannenpak. De brede schouders, scherpe lijnen en monochrome ontwerpen zouden de autoriteit, bekwaamheid en gelijkwaardigheid van de werkende vrouw ten opzichte van de werkende man benadrukken; emancipatie ten voeten uit.
De Power Suit heeft niet voor niets deze naam gekregen en wordt (in enigszins aangepaste vorm) nog steeds ingezet ter benadrukking van macht en gezag door vrouwen op vooraanstaande posities, zoals Angela Merkel en Hillary Clinton.

 Le Smoking, Yves Saint Laurent, 1966, foto: Helmut Newton.

De reden waarom de rok voor mannen (nog) niet geaccepteerd is, terwijl de broek voor vrouwen een standaard kledingstuk is geworden? Het is niet met zekerheid te zeggen, maar wellicht spelen de praktische en comfortabele pasvorm een rol naast de associaties van de ‘manlijke’ broek met macht, autoriteit en emancipatie. Waarden die aan de rok niet zijn verbonden.


Modemuze verbindt op een online platform de mode- en kostuumcollecties van zeven Nederlandse musea met verhalen van mode- en kostuumliefhebbers als een bron van inspiratie voor een breed publiek. In samenwerking met FASHIONCLASH festival komt Modemuze de hele maand juni met een serie blogs rondom het thema van dit jaar: ‘Gender’.

Meer Modemuze x FASHIONCLASH blogs: http://www.modemuze.nl/

Angela Merkel in Power Suit

Hillary Clinton in Power Suit

Man-skirt

Givenchy Fall 2012 Menswear, ©Style.com

#4 Modemuze x FASHIONCLASH blogpost

Man-skirt

by Rick van Os

There has been a double standard throughout the history of everyday fashion. Whereas women have gradually exchanged their skirts for trousers from the early nineteen-hundreds onwards, men haven’t taken up the opportunity (or have been able) to incorporate the skirt in their everyday apparel. Despite the valliant efforts made by fashion visionaries such as Jean Paul Gaultier, Vivienne Westwood, Dries van Noten and Walter van Beirendonck, the phenomenon of the man-skirt hasn’t found a raison d’être outside of the high-fashion discourse. Although effortlessly adopted as a symbol of anarchy by counter-cultural groups like punks and new romantics, one might still raise questions as to why the kilt, sarong or man-skirt has evidently failed to become an indespensible item in everyday men’s fashion.
When The Fashion World of Jean Paul Gaultier was on exhibit at de Kunsthal Rotterdam in early 2013, Gaultier’s signature coned bra was probably his most sought-after piece. However, ample amount of attention should have been payed to his revolutionary, playfully gender-bending man-skirts dating back to 1985. Ever since Gaultier’s masculine interpretation of the skirt, established and up-and-coming fashion designers have actively taken up this concept as a starting point to question our wardrobe’s underlying gender binary.

Jean Paul Gaultier Fall 2013 Menswear, ©Style.com

To gain a deeper understanding as to why the man-skirt is, allegedly, an absolute faux-pas, one has to reckon that this stance is a remnant of a shift in cultural values that occured with the advent of the Victorian Era. It is namely in this particular time period that gender roles would be defined more sharply. As man and woman were confined to seperate spheres, only joining each other for breakfast and dinner, their respective garment adapted towards the spaces they inhabited. A Victorian woman’s domestic workload had become greatly reduced due to the presence of servants, this enabled them to dress in a less pragmatic fashion such as the crinoline. By contrast, as men began to occupy the public sphere exclusively, thereby making them visible for other men to see, their dress adapted in terms of general look and practicality. Moreover, as the Victorians began to develop a more sober taste in dress, it became highly disregarded for men to adorn themselves in bright colours and luxurious fabrics. Expanding on this principle of sobriety, the proper decorum for men had become suits, plain shirts and ties by the middle of the twentieth century.

Dries van Noten Fall 2015 Menswear, ©Style.com

When taking the above into consideration, it isn’t far-fetched to state that the skirt, or anything akin to a skirt, had irrevocably become a hallmark of feminity. Since the Victorian era we have come a long way in terms of women’s rights and gender equality, it is striking however that we still largely cling to Victorian standards in terms of everyday fashion. Our generation of designers and consumers is bestowed with the noble task of proving that the colour, form and materiality of our clothing is not necessarily a signifier of our gender identity. A viable point of departure would be to judge the man-skirt on the basis of its aesthetic, material and functional merits.

Modemuze verbindt op een online platform de mode- en kostuumcollecties van zeven Nederlandse musea met verhalen van mode- en kostuumliefhebbers als een bron van inspiratie voor een breed publiek. In samenwerking met FASHIONCLASH festival komt Modemuze de hele maand juni met een serie blogs rondom het thema van dit jaar: ‘Gender’. Neem voor een overzicht van alle blogs een kijkje op: modemuze.nl

Studio Kiekebos at FASHIONCLASH Festival 2015

Fotografie: Olga Simonenko

Charlotte Kiekebos is a young promising designer, based in Utrecht, the Netherlands, who will present her new collection at FASHIONCLASH Festival 2015. From a very young age, she was fascinated by design and graphic arts. In 2013, she graduated from the Fashion Design Department at HKU in Utrecht. Recently, she has created her own fashion label ‘Studio Kiekebos’.

Q&A with the designer Charlotte Kiekebos:

How would you describe your work? What is your technique? 
My work is influenced by the basic rules and codes of fashion design. However, my objective is to create a new atmosphere by manipulating the basic rules of design, e.g. by adding detracting or combining elements. This perspective is soundly reflected in all ‘Studio Kiekebos’ designs and it creates a new reactionary experience. In principle, I prefer to place my designs within a decor, in which I add abstract and graphic elements. During the design process I use Moulage, a technique that creates shapes with fabric on the human body.